ШАНДАГАНАЙ БАЙДАЛ

Үбэлдөө шандаган муухан байдалтай болодог: үбһэ ногооншье, набша намаашье, морхообшье, хапуусашье олдохоо болидог. Ой соо бургааһа ба уляаһанай холтоһо мэрэнэ, талада гаража, намарай таряа шэмхэлнэ, хорёо соо орожо, сомоотой үбһэнэй буурсаг, олооһоной хажуугаар таряанай үлэгдэл ба мэхиинэ мэтые түүжэ эдинэ.

Эдихэ юумэн хомор, теэд аюулта дайсадынь аргагүй олон. Ангуушан, үнэгэн, шоно, шара шубуун, хирээшье хүрэтэрөө шандаганда дайсад болоно. Дайсанһаа бэеэ хамгаалан аршалха хурса шүдэншье, хүдэр бэешье, үнэгэн мэхэшье шандаганда байхагүй. Бүхы найдаха юумэнь гансал хүлнүүдынь юм. Нохойн хусахые, шара шубуунай һүхирхые гү, али модоной мүшэрэй нижаганахые халта дууламсаараа, айһандаа иишэ тиишээ мэгдэн гүйшэнэ. Шандаган мүрөө зорёон бусайдуулдаг юм гэжэ зарим хүнүүд һанадаг. Үнэндөө тэрэ ямаршье мэхэ гаргадаг бэшэ, харин айһан мэгдэһэндээ иишэ тиишээ, һөөргэ уруугаа гүйдэг юм.

Тииһээр айлтагүй бүглүү газарта арай гэжэ хүрэжэ, саһа малтан хонхойлгоод, хорожо хэбтэжэ, хоёр шэхэеэ нюрган дээгүүрээ табяад, амаран унтана.


<< гэдэргээ гаршаг саашаа >>