ЖЭРХИ

Энээхэн бишыхан шуран амитаниие барасай дүүтэн гэжэ нэрлэдэг. Теэд жэрхи барастал адли бэеэ хүндэлэн һудалтай бэшэ, харин тархиһаа доошо һүүл хүрэтэр табан һудалтай байдаг. Жэрхи угаа ажалша юм. Намарай эхинһээ саһанай оротор ургамалнуудай үрэһэ, хушын һамар түүжэ, нөөсэлдэг. Һамарай эдеэтэй үгые баһал һайнаар мэдэжэ, хооһон һамар хэзээдэшье «гэртээ» асархагүй. Харин жэрхиин нүхые харахада, тэрэнэй ариг сэбэрые, нарин нягтые гайхахаар. «Гэрынь» досоогоо хэдэн таһалгатай: хоол хүнэһэнэй амбаар, унтариин газар гээд хубаагдаһан байха. Жэрхи дунда зэргээр таба-найман килограмм сэбэр һамар хоёр-гурбан нүхэн соо дарадаг. Юундэб гэхэдэ, хушын һамар гурба-дүрбэн жэлдэ нэгэ удаа баян ургаса үгэдэг. Заримдаа тайгын эзэн — баабгайшье жэрхиин «амбаарнуудые» һандаажа, нөөсэлһэн хүнэһыень эдижэрхидэг.

Иихэдээ жэрхи гансашье бэеэ бэшэ, харин баабгайешье тэжээлсэнэ ха юм даа.

Геннадий ЛЕПИНСКИХ


<< гэдэргээ гаршаг саашаа >>