ЗАРЯАХАН

Нэгэтэ голой эрьеэр ябажа ябатараа, модоной узуурта заряагай байхые харажархибаб, тэрэ заряашье намай хараад, тэрд-тэрд-тэрд! гэжэ байба.

Би сабхиингаа хоншоороор тэрэ заряада хүрөөд абабаб — тэрэм ехэ муухайгаар абяа гаража, хадхуурнуудаараа сабхиием хадхаад абаба.

— Ши намайе иигэхэбши! — гэбэб.

Сабхиингаа үзүүрээр үргэжэ, уһа уруу шэдэжэрхибэб.

Тэрэмни дары һалбайжа, эрьедэ тамаржа гараба.

Би модоор этэржэ, малгай соогоо хээд, гэртээ абаашабаб: манайда хулгана барижа байг гэжэ шиидэһэн байгааб.

Тэрэ адаалхай бүмбэгэеэ шалын тэг дунда табижархёод, уншажа һуубаб.

Уншажа байһан һониноо шала дээрэ унагаагаад, абаншьегүй орон дээрээ ошожо хэбтээд, унташоо һэм.

Би ехэ һэргэг унтадаг хүм; гэнтэ һэрин гэхэдэм, гэр соо юумэ һаршаганажа байба; зуруул зураад, дэнгээ носооходомни, заряа орон доогуур шурд гээд орошобо, тиихэдэ унагааһан һонимни столой хажууда бэшэ, харин гэрэй тэг дунда хэбтэбэ. Дэнгээшье унтараангүй: „Һониноор яахаа һанаа гээшэб!" — бодолгото болон хэбтэнэм. Уданшьегүй айлшамни орон дороһоо гүйжэ гараад, сэхэ һонин тээшэ гүйжэ ошобо — хажуугаарнь эрьелдэжэ эрьелдэжэ, һаршаганажа һаршаганажа, хадхуурнуудтаа аһаажа, бэеэ орёогоод, углуу уруу абаад ябашаба.

Тиигэһээр байтараа заряа бүхы бэеэрээ һонин соогоо орёолдожо, ёһотой уурхайтай болошобо. Бишье дэнгээ унтараабаб.

Дуулан гэхэдэм, гэр соомни баһал юумэ хүдэлжэ захалба. Дэнгээ дахяад носообоб. Харин заряамни хадхууртаа яблока шагтагалжархёод, гүйжэ ябаба. Тэрэ яблокаяа уурхай соогоо абаашажа хээд, баһа углууда оргоожо дээрэ адхаһан яблока уруу гүйжэ ошобо. Яблокануудай хажууда ошоод, монсогод гэжэ, бэеэ хумяад, хадхуурнуудтаа үшөө ондоо яблока шагтагалаад, уурхайдаа гүйжэ ерэнэ.

Иигэжэ заряахан намтай байжа захалаа һэн.

М. ПРИШВИН


<< гэдэргээ гаршаг саашаа >>